شیوه‌های گفتاری امربه‌معروف و نهی از منکر از منظر احادیث

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانش آموخته کارشناسی ارشد، علوم حدیث، جامعه المصطفی العالمیه

چکیده

یکی از مهم‌ترین فرایض و واجبات اسلامی، امربه‌معروف و نهی از منکر است که حفظ دین و جامعه با تمام ابعادش بستگی به آن دارد؛ و این دو وظیفه ضامن اجرای سایر وظایف فردی و اجتماعی، فرهنگی و سیاسی و عبادی است، اهمیت و جایگاه آن، در قرآن کریم، کلمات پیامبر اکرم (ص) و ائمه معصومین (ع) و بزرگان دین با تأکید مضاعف ذکر شده است. وجوب امربه‌معروف و نهی از منکر، از ضروریات است و مستند وجوب، ادله اربعه (قرآن، سنت، اجماع و عقل) هستند. این فریضه، علاوه بر شرایط عامه تکلیف، شرایط مخصوص به خود دارد که از شرایط ویژه محسوب می‌شوند و همچنین دارای مراتب است که بین آن رعایت ترتیب واجب است، یافته‌های تحقیق حاضر که به شیوه توصیفی – تحلیلی و مطالعات کتابخانه‌ای صورت گرفته حاکی از آن است که امربه‌معروف و نهی از منکر، شیوه‌های متعددی دارد مانند شیوه‌های گفتاری، رفتاری، نوشتاری و هنری که در موارد مختلف، انتخاب بهترین شیوه‌ها و استفاده صحیح از آن، موجب حاکمیت و پاسداری ارزش‌های اسلامی و تأثیرگذاری بیشتر امربه‌معروف و نهی از منکر می‌شود شیوه‌های گفتاری شامل مستقیم و غیرمستقیم بودند و برخی از شیوه‌های غیرمستقیم عبارت بودند از: تغافل، تلقین، اعطای بینش، افشاگری، تبیین آثار، موعظه، ترغیب و ترهیب، انذار و تبشیر، وعده و وعید، تحریک عواطف.

کلیدواژه‌ها