سلام به عنوان تحیتی اسلامی و نماد صلح، امنیت و محبت، نقشی اساسی در روابط فردی و اجتماعی از منظر قرآن و روایات دارد. هدف این مقاله، بررسی مفهوم، اهمیت، کارکردها و احکام سلام در فرهنگ اسلامی با تأکید بر منابع دینی است تا جایگاه آن بهعنوان یک اصل ارتباطی و اخلاقی بازنموده شود.این پژوهش با رویکرد توصیفی‑تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانهای انجام شده است. دادههای مقاله با مراجعه به قرآن کریم، تفاسیر معتبر، جوامع حدیثی فریقین و متون فقهی گردآوری و پس از دستهبندی موضوعی، تحلیل محتوایی شده است.یافتهها و نتایج تحقیق نشان می دهد که سلام در لغت به معنای سلامت، امنیت و صلح است و در قرآن از آن به عنوان تحیت مبارک و پاکیزه یاد شده است. بر اساس آیات و روایات، سلام مستحب مؤکد بوده و پاسخ به آن واجب فوری است. پیشی گرفتن در سلام نشانه ایمان، تواضع و نزدیکی به خداوند است. کارکردهای اجتماعی سلام عبارت است از: ایجاد امنیت، تقویت محبت و دوستی، زمینهسازی برای همکاری، اطمینانبخشی در روابط، کاهش کبر و خودخواهی و نزول رحمت و برکت در خانه. از نظر فقهی، سلام به مسلمان واجبالاجابت، و در مواردی چون نماز، سلام به نامحرم جوان، یا سلام به کافر و اهل کتاب، دارای احکام خاصی است. نتیجه آنکه سلام نه تنها یک عمل عبادی، بلکه یک پیمان اجتماعی است که رعایت آن، سرمایه اجتماعی جامعه دینی را افزایش میدهد.
)